شعر آقا سلامت می کنم
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
بغض گنجشک
مات و مبهوت و پریشان بر درخت بنشسته بود
خیره بر شاخه نگاه می کرد، زبانش بسته بود
در عجب بود زان بلایی که بیامد بر سرش
خسته بود از این زمانه، غم نشست بر پیکرش
دم نمی زد، ساکت و غمگین نگاهش بر درخت
غصّه ها در دل نهان داشت، زان همه خُسران[1] س
برچسب:
نویسنده: آرتین کریمیان
دلسوخته
واعظی بر منبری گفتش، به جمع دلسوخته کیست؟عُقبَت[1] بشکستن دل را کسی داند که چیست؟زان میان پاسخ بداد یک تن، خدا فرموده استاین طریقت را برای مسلمین بنموده استجَیگه[2] آن دلشکسته ویژه است نزد خدازآنکه نفرین و دعای او سریع گردد رواای تو آن یاری ک
برچسب:
نویسنده: آرتین کریمیان
عاشقم
ماه من رفت، تو هَم ماهت بمیرد آسمان
حیف از آن ماهم که گردیده است نصیب ناکسان
بد نمودی بر من و بر عشق من ای روزگار
بشکند آن قلمت، گر ننویسی یادگار
از خدا خواهم بمیراند تو را ای روزگار
بد بکردی بر دلم، عمری بگشتم بی قرار
خاطراتی در سرم هر روز و ش
برچسب:
نویسنده: آرتین کریمیان
زبان سرخ
به نزد دوستی رفتم، بدیدم حال او نازار[1]
زبان بر شکوه کردش باز، همی نالید ز خود بسیار
گله مند از زبان خویش، از آن رُک گویی بیجا
سرش را در گریبان کرد و با خود می نمود گفتار
سر سبزم دهی بر باد، تو ای سرخ روی بی افسار
چه رازهای مگو گفتی، چه از
برچسب:
نویسنده: آرتین کریمیان
عمر گران
یکی پیر خسیس خودجدالی[1]
همی کَندش یکی گودال و چالی
طلاهایش درون چاله بنهاد
خیال آسوده کرد و دل نمود شاد
همه روز بر سر چاله برفتی
طلاها را نگاه کردی به سختی
دلش آشوب از آنکه دزد بَرَد آن
به ناگه می دوید سویش هراسان
به چاله روز به روز او سرکش
برچسب:
نویسنده: آرتین کریمیان
عشق به خداخواهمت این بار که دردودل بگویم ای خدااز غم عشقی که عمری من نمود از تو جدااشک چشمم دائماً چون چشمه جاری می شودهر زمان فکرم به آن عشق جوانی می رودگر چه او آن عهد را نادیده انگاشت در نظرلیک که من سوختم تمام عمر خود آسیمه سرحسرتی را در دلم پنها
برچسب:
نویسنده: آرتین کریمیان
دُم بریده
روبهی در یک گذر از دام صیّادی به دشت
گیر نمود دُمش به دام و ناگهان بی دُم بگشت
سوز زخم دُم چنان آسی نمود روبه ز درد
در پی هر گام خود، زوزه کشید و ناله کرد
چون رسید بر روبهان، از سر مکر و از فریب
جلوه را عادی نمود و خود بکرد شخصی نجیب
گرچه د
برچسب:
نویسنده: آرتین کریمیان
مادرم زهرا
روزگارانم سیاه و بخت من چون شب سیاه
از سر ظلمی تمام عمر من گردید تباه
بیقراری در تب عشقی همه عمرم ستاند
بُغض و آه و حسرت و ناله به جان من نشاند
بس که در این عالم خاکی ز عشق مجنون شدم
بس که زآن عشق زمینی چشم و دل پرخون شدم
چند شبی در خواب ع
برچسب:
نویسنده: آرتین کریمیان
فرشته و ابلیس
پادشاهی عاشق نقش و نگار دنیوی
بر سرش زد تا ببیند چهره های اُخروی[1]
هم ز عهد پادشاهی اش بماند یادگار
هم ببیند روی ابلیس و ملک در یک نگار[2]
گفت به آن صورتگرِ[3] دربار برای من بِکِش
چهرۀ ابلیس به همراه مَلَک با یک روش
آمدش نقّاش میان مرد
برچسب:
نویسنده: آرتین کریمیان